Concerts - Sunday, 12 June 2016

Kolarac Hall: Grand Lobby
Belgrade, Serbia
Sunday, 12 June 2016 - 8:00 PM
Ovaj program pokazuje neverovatnu kreativnost, raznolikost i bogatstvo rešenja koja su osmislili kompozitori italijanskog perioda Seicento. Kao tvorci monodicnog stila, nastojali su da stvore novi muzicki jezik koji bi, distancirajuci se od renesansne polifonije (gde više glasova pevaju istovremeno), bio jednostavniji za razumevanje pevanog teksta – kao humanist ‘academics’, inspirisani grckom i staro rimskom kulturom, strongly advocated.
Monodija – jedna vokalna linija sa instrumentalnom pratnjom – je stvorena sa ciljem da publika razume pricu koja se peva, i njeno stvaranje je striktno vezano sa operom. Medu njenim tvorcima je cuveni firentinski umetnik Ðulio Kacini (1551–1618). Njegove kompozicije su ovde zajedno sa delima još jednog manje poznatog kompozitora iz Firence, Domenika Belija, ciji je hromatski stil veoma karakteristican.
Zatim su obojica uporedena sa delima jednog od najznacajnijih kompozitora svih vremena, Klaudija Monteverdija. Ovo poredenje se ogleda u izvodenju dela ilustrujuci pricu o Orfeju, ciji je mit gotovo specijalno stvoren za operu: njegova ljubav prema Euridiki je toliko velika da mu omogucava da prevazide granicu izmedu života i smrti – uz pomoc magicne moci muzike – i da ode da je spasi u podzemlju.
Naše poredenje se nastavlja sa kompozicijom Lagrime mie, lamentom venecijanske kompozitorke Barbare Stroci (1619–1677). Cerka pesnika Ðulija Strocija i ucenica cuvenog kompozitora Franceska Kavalija, stil Strocijeve, koja je samo nekoliko decenija mlada od Monteverdija, ne razlikuje se mnogo. Njen ubedljiv nacin word-painting i virtuoznih vokalnih efekata su sjajan primer razvoja monodicnog stila koji je kasnije zauzeo mesto u žanru solo pesme (koji je vremenom prerastao u stil mad-song’ na kraju 17. veka). Ipak, druge Monteverdijeve pesme ovde pokazuju kako isti kompozitor komponovanje prilagodava vrsti teksta za koji piše muziku.
Koncert pocinje i završava sa dva Monteverdijeva dueta. U prvom, Ego dormio, na tekst koji je preuzet iz Pesme nad pesmama, Monteverdi kao da glas daje dvoma ljubavnicima koji se hrišcanskoj crkvi metaforicki interpretiraju kao crkvena dobrodošlica njenom voljenom Hristu. Umesto toga, poslednji duet je svetovna postavka teksta Gvarinija i ovde dva glasa nastavljaju homofono, cesto u unison ili na distance malog intervala. Na ovaj nacin, kompozitor fantasticno izražava unutrašnju borbu ljubavnika i patnju.
Presenters: Belgrade Early Music Festival; Studio for Early Music
Monteverdi: Ego dormio
Belli: Numi d'Abisso
Monteverdi: Rosa del ciel
Caccini: Funeste piaggie
Kapsberger: Kapsperger et Canario
Strozzi: Lagrime Mie
Monteverdi: Tu se' morta
Monteverdi: Ei dorme
Frescobaldi: Capriccio di durezze
Monteverdi: Si dolce'l tormento
Monteverdi: Ecco di dolci raggi
Monteverdi: Io che armato sin hor
Frescobaldi: Toccata quarta
Monteverdi: Interrotte speranze
Artists: Veronique Nosbaum (Soprano); Peter de Laurentiis (Tenor); Frank Agsteribbe (Harpsichord); Karl Nyhlin (Theorbo)
Ensemble: cantoLX
1 - 1 of 1
<June 2016>
SunMonTueWedThuFriSat
1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930

Become a Fan

Become a fan of Belgrade Early Music Festival to hear about new music, videos, event info & special offers.


Websites and Mobile Apps Powered by InstantEncore